Tańce, hulanki, swawola
Tańce grupowe
Do najbardziej popularnych tańców należą tańce grupowe. Najczęstsze ustawienia tancerzy to: linie, long oraz round dances, a tancerze z reguły tańczą naprzeciwko siebie ustawieni w dwójki, trójki lub czwórki. Tańce solowe obejmują dwie grupy: tap dance oraz softshoe. Tap dance, czyli step irlandzki powstał w XVIII wieku i początkowo był elementem rywalizacji.
Obecnie służy on wybijaniu rytmu o podłogę. Do tego rodzaju tańca wykorzystuje się specjalne buty, których obcas i buty są podbite metalem. Softshoe, jest z kolei tańczony w baletkach i polega głównie na tańczeniu na palcach w bardzo szybkim tempie. Tańce setowe to w zasadzie dworka odmiana tańców irlandzkich. Takim tańcem jest na przykład kadryl, który pojawił się na dworze francuskim w XVIII wieku. Podstawą tego tańca było ustawienie naprzeciwko siebie czterech par na planie krzyża. Takie ustawienie nazywano setem kołowym. Czasami też pary tańczyły w dwóch szeregach, co określano mianem setu binarnego. Charakterystyczną cechą wszystkich tańców irlandzkich jest to, iż z reguły ręce podczas tańca zwisają swobodnie w dół i nie biorą udziału w tańcu, natomiast zaangażowane w taniec są jedynie nogi. Taki stan rzeczy ma ugruntowanie historyczne. Kultura irlandzka była przez szereg lat tępiona i prześladowana, toteż spotkania taneczne organizowano zazwyczaj w piwnicach, gdzie nie było zbyt wiele miejsca do tańca, toteż tancerze wyłączali górną partię ciała z tańca, poruszając jedynie nogami. Strój do tańca irlandzkiego ulegał wielokrotnie zmianom. Obecnie kobiety tańczą go w sztywnej spódnicy z jedną lub dwiema fałdami i gorsetem z koronkowym kołnierzykiem. Mężczyźni zaś tańczą w kilcie lub czarnych spodniach, jasnej koszuli oraz marynarce.