Tańce, hulanki, swawola
Taniec współczesny
Taniec współczesny wywodzi się z baletu, lecz pozbawiony jest jego sztywnych zasad. Powstał on na przełomie XIX i XX wieku w Europie. Od lat trzydziestych XX wieku zaczął zyskiwać popularność również w Stanach Zjednoczonych.
Głównym celem tańca współczesnego jest przekazanie emocji tancerza opowiadającego widzowi historię za pomocą szeregu ekspresyjnych ruchów. Kreowanie ruchu w tańcu współczesnym może być dowolnie dobierane przez tancerza, łączy on bowiem w sobie wiele tańców takich jak: taniec jazzowy, modern dance czy taniec towarzyski. Często wykorzystywane są w nim elementy akrobatyki, choć głównym jego źródłem jest taniec klasyczny, toteż w tańcu współczesnym wykorzystywane są takie elementy baletowe jak: pilé, pique czy fouetté. Do prekursorów tańca współczesnego zaliczyć należy Isadorę Duncan czy Doris Humphrey, gdyż to właśnie od nich zaczęły się przemiany w tańcu klasycznym. Gorącą orędowniczką wyzwolenia tańca od sztywnych reguł była Isadora Duncan, która w ramach swojego sprzeciwu wystąpiła na scenie boso. Obecnie elementy tańca współczesnego wchodzą w skład repertuaru Teatrów Tańca Współczesnego, dzięki którym taniec ten nie został do końca zapomniany.